ستاره

running scared

 
 
 
 
Cast & Credits
Joey Gazelle: Paul Walker
Oleg Yugorsky: Cameron Bright
Teresa Gazelle: Vera Farmiga
Detective Rydell: Chazz Palminteri
Tommy "Tombs" Perello: Johnny Messner
Sal "Gummy Bear" Franzone: Michael Cudlitz
Nicky Gazelle: Alex Neuberger
Mila Yugorsky: Ivana Milicevic

New Line Cinema presents a film written and directed by Wayne Kramer. Running time: 122 minutes. Rated R (for pervasive strong brutal violence and language, sexuality and drug content).

movie trailer
Click to view trailer »

Trailers provided by
Apple Movie Trailers

Printer-friendly »
E-mail this to a friend »

AddThis Social Bookmark Button

 

the text below is a complete copy of ebert's. i cannot say enough about this fabulous film but to recommend it!

Speaking of movies that go over the top, "Running Scared" goes so far over the top, it circumnavigates the top and doubles back on itself; it's the Mobius Strip of over-the-topness. I am in awe. It throws in everything but the kitchen sink. Then it throws in the kitchen sink, too, and the combo washer-dryer in the laundry room, while the hero and his wife are having sex on top of it.

I never tire of quoting the French director Truffaut, who said that he was interested only in movies that were about the agony of making cinema or the ecstasy of making cinema. "Running Scared" eliminates the middle man. It's not even about making cinema. It's just about the agony and the ecstasy.

The movie stars Paul Walker. You won't catch him acting in "Running Scared." The movie never slows down enough. He simply behaves, at an alarming velocity. After an opening flash-forward that features a car crash, the movie flashes back to a drug deal that goes bad. All the crooked cops and drug dealers in the room are killed, except for Joey Gazelle (Walker) and a guy who tells him to take all of the guns and lose them. Actually, maybe some other guys survived, too. This is the kind of movie where the next scene starts before the body count.

Gazelle hides the guns in his basement. His son Nicky (Alex Neuberger) is best friends with Oleg (Cameron Bright), the Russian kid who lives next door. Oleg's father Anzor (Karel Roden) grew up in Russia watching John Wayne’s "The Cowboys" over and over again, maybe 1000 times. But Anzor only had a 10-minute version of the film. So profoundly did it affect him that he had an image of the Duke tattooed on his back. When he came to America and saw the whole movie, he found out Wayne gets shot. This was so traumatic that he turned bitter, beat his wife and terrorized his son, who steals a gun from the Gazelle's basement and shoots his father, wounding him right about where the sheriff's badge would be.

This is very bad because that is the same gun that killed a cop in the shootout. So Joey Gazelle has to race all over town trying to find the gun and collect the slugs that came out of it (this process involves both impersonating a doctor and chewing gum, although not at the same time). Meanwhile Oleg runs away, so Joey and Nicky have to find him to get the gun back.

You understand I am giving only the bare bones of the plot. I barely have time to explain why Oleg, who has asthma, is befriended by a hooker (Idalis DeLeon) who gets him a fresh inhaler at gunpoint. And how Oleg is kidnapped by perverts who are so evil they have a body bag in their closet, and how Nicky's mother Teresa (Vera Farmiga) comes to the rescue, extremely decisively.

Meanwhile, Joey is attacked with an acetylene torch by a mechanic who mistakenly sets himself on fire; Joey delays extinguishing him while screaming, "Where is my gun?" Oh, and there's the scene in the hockey rink where a crime boss has his hockey stars slam pucks at the hero's teeth. Just in case that scene might somehow lack interest, it is shot in black light, so everything glows like a purple necktie at a stag party. Yes, there is extreme material here. The opening sex scene is startling in its exploration of the Midlands. It is certainly a big surprise how the John Wayne tattoo gets shot. The perverts are so creepy, they belong in a Satanic sitcom. All of this is done using strong characterizations, crisp action and clear dialogue; this isn't one of those berserk action movies that looks like the script was thrown into a fan and the shreds were filmed at random.

Wayne Kramer, the filmmaker, writes and directs with heedless bliss. He's best known for "The Cooler" (2003), that splendid Las Vegas movie about how a casino hired William H. Macy to stand next to lucky gamblers, so their luck would turn bad. Kramer is such an overachiever that he actually succeeded in getting "The Cooler" an NC-17 rating for a sex scene starring, yes, William H. Macy. Some would say it starred Maria Bello, but that would be missing the point. The scene had to be trimmed for an R rating, leading to a bitter complaint from the 52-year-old Macy: "I have been working out for 30 years, staying in shape in the dream that someday I would get to play a sex scene. Finally I get one, and they cut it." The Macy specialty they cut out of "The Cooler" ends up in this movie on top of the washer-dryer, in a thrilling combination of sex and the spin cycle.

One of the pleasures of the movie is how supporting characters are given big scenes all for themselves. Karel Roden has a Tarantinian soliloquy on his childhood obsession with the Duke. Vera Farmiga decisively escapes the cliche of the Thriller Hero's Wife, becomes the Hero's Thrilling Wife, and makes the neatest kills of the movie. Cameron Bright, who played the child containing the reincarnated husband of Nicole Kidman in "Birth," seems to be a child containing the reincarnated Philip Seymour Hoffman in this one. Chazz Palminteri is such an evil cop that the planes of his face seem to have shifted into a sinister new configuration; I saw him in January at Sundance, where he was pleasant and smiling, and here he looks like a Batman villain who tried to shave with Roto-Rooter.

If you stand way back from "Running Scared," the plot has certain flaws. For example, close attention to the ending will reveal that Joey Gazelle spent the whole movie risking his life and the lives of his son, his wife, and the neighbor kid in a desperate quest for a gun that he didn't really need to find. Don't be depressed if you miss this detail; Joey Gazelle misses it, too. Doesn't matter. The gun is only the McGuffin. If you don't know what a McGuffin is, the good news is, you don't need to know.

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 7:36  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

Ladies in Lavender

 

 after long i made up my mind to write again here!

last night i saw a comfortable easy movie i really liked, Ladies in Lavender, the simplicity and sincerity of Charles Dance's film stuck it into my mind as the experience a pure romantic strange inspiration. i said romantic for the love of Judi Dench for a young man and strange for this is about an lod woman risking the last chance on love! i need to confess that the latter made it both humerous and emotional to me. I can never pass the big names such as Judi Bench and Maggie Smith easily since both ladies are goddesses of the motion picture.

let me tell you about the synopsis. according to wikepedia,

Rising German talent and award-winning Daniel Bruhl ("Goodbye Lenin!") plays Andrea. A gifted young Jewish violinist from Krakow, Andrea is bound for America when he is swept overboard by a fierce storm. When the Widdington sisters discover the handsome and mysterious stranger on the beach below their house, they nurse him back to health. However, the presence of the musically talented young man disrupts the peaceful lives of Ursula and Janet and the community in which they live.

i do recommend the film for all sweet sense it gave me. i liked particularly the simple scenes in which the young man, Andrew, was being himself and playful, knowing a little english,kidding with the ladies while ursula was growing a hidden crush toward him.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت 4:25  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

the incentive

063987.jpg
Peyman Abadi
"TEHRAN, Nov. 17--Director of Iran’s Stuntmen Group has said that his team is able to undertake actions superior to those used in the German serial ’Cobra 11’.
Speaking to Fars, Peyman Abadi further said that he is in Iran for over six months and teaches stunt in the country. “I want to present and develop the principles, rules and culture of stunt in the country,“ he noted.
Abadi added that members of the team, who are all Iranians except two, are so well-prepared that they can undertake extraordinary feats.
He said that he wants to show how significant the stunt is.
Commenting on the Iranian cinema, Abadi also said that the country’s cinema industry is more in need of incentive than actor/actress.
He described the Iranian cinema industry as being on the decline rather than on the rise.
This is while everywhere in the world, action films play a great role in the growth of cinema, he pointed out.
“Iranian cinema has good directors and actors/actresses,“ he said, adding in other countries, the director can hardly move the audience to tears whereas Iranian actors can do this easily. “However, until when do we want to make films on familial problems and society,“ he wondered.
Stunt can serve as an outlet for releasing youth’s energy, Abadi said, noting the Iranian cinema is duty-bound to show through action films how the accidents occur so as to prevent the youth from going after strange moves."
 
surfing on the net, i found the part above. at first, when the tv. broke the dire news i didn't realize the depth of my sorrow. it took time to feel a real pain in my heart. maybe because it was unbelievable and really unfair to me. "how they can put him into earth so young and handsome! poor his family"my mom said. i kept asking myself why he had returned to iran. if it was his destiny that is over my head and there's no escape from or the crime of living and working here! in his interview he spoke of rules, principles and culture. i still keep asking myself that is there anyone on earth who would be able to establish such issues for us! after this accident  it wouldn't be easy to watch action scenes in holywood for comparing the difference is killing me. i never ever can accept a cheap iranian movie worthy of such cost. he maybe made sacrifice himself for his mistake in return. i don't know what to write just can ask the Lord to bless his soul. amen.
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 4:2  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

the Oscars

 

 81 Academy Awards

  I made up my mind to write this motion picture post in a truly the Oscars language. You know it was the first year for me that i could watch the ceremony live. So i woke up at 5 a.m. and jumped to Foxmovies that was broadcasting the event. Let me confess it knocked my socks off. The most prestigious, elegant, luxerious film festival i 've ever imagined. It was held at the Kodak Theater in Los Angeles, California where used to be my fairy land in my childhood dreams and that night the ceremony proved it again to me!

While enjoying the program i was thinking of Fajr festival at Tehran and i recalled that it was never televised on any home channels and remembered how much i was hungry to see my star and what a nonsense comparison!

Whoops "Tardid" distracted my post. Have my apologies here and let me take you to the Oscars again!

Winners of Major Awards:

Best Picture                                              Slumdog Millionaire

Best Foreign Language                            Departures from Japan

Best Documantary Feature                      Man on Wire

Best Animated                                         Wall.E

Best Director                                          Danny Boyle for  Slumdog Millionaire

Best Actor in a Leading Role                      Sean Penn for Milk

Best Actress in a Leading Role                   Kate Winslet for The Reader

Best Actor in a Supporting Role                Heath Ledger for The Dark Knight

Best Actress in a Supporting Role             Penelope Cruz for  Vicky Cristina Barcelona

Well if i wanna go on, it'll take long. I cut the chain off here  and let you know about its golden moments, worries and stress!

Brad Pitt, the favorite superstar of mine, was among the nominees and how original he actually was. Many pals wished him the Oscar but i was dead sure that Sean Penn was the target for the members of jury. Due to my anticipations i didnt't shock after hearing a name but Brad!  On the other hand, i 'm not tryin to challenge the decision!  It's fully clear to all that Sean has always been a big shot on the screan, though i haven't seen his Milk.

Special honors went to Jerry Lewis and how i felt this kind man's smile and tone were lovely.  In addition to this senior and old hand of the movies, Sophia Loren appeared on the stage to shine as another veteran of the art. Wow the whole was brilliant.

Top Oscar Moments:

There wasn't a dry eye in the house when the ledgers accepted the award on behalf of their son.

In search of her dad, Kate shouted,"Dad, whistle or something because i don't know where you are." She also said,"I'd be lying if I said I haven't made a version of this speech before. I think I was probably 8 years old and staring into the bathroom mirror, and this would have been a shampoo bottle. Well, it's not a shampoo bottle now."

"There are certain places in the universe you never imagine standing. For me, it's the moon, the South Pole, the Miss World podium and here." - The writer of  Slumdog Millioniare after winning the Best Adapted Screenplay Oscar said.

It was right there, Ben Stiller, the funny guy with his false beard and gum! "You look like you work in a Hasidic meth lab," Natalie Portman told him.

and it was light, fun, dance, and cinema freak.

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 13:49  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

Burn after Reading

 

روی تخت چمباته زدم که بنویسم. حس میکنم اتاق کمی جریان داره. بر میگردم...دیوار عقب عقب میرود. دورتر میشود. در باز شده. سایه ی راهرو به درونم میریزد. من ریزش میکنم دانه دانه روی دفترم. اقیانوسی از شن تختم را مدفون میکند. ساعت یک عقربه دارد. عقربه عدد طلایی من را نشان میدهد. نه دقت کن ستاره...نشانه گرفته که بزند که بکشد که مرا بروبد.

قفسه ی کتاب هایم میلرزد و بر میگردد. کتاب ها میریزند و مرا پاره پاره میکنند. پنجره دریده شده انگار از خواهش های مکرر شبانه ی من! سیاهی شب سیل اسا بر من میریزدو ستارگان تمام مرا فرا میگیرند. دیگر روشن نیستند. اسمان چقدر سنگین است وقتی روی هیکلت میفتد. باید لباس هایم را عوض کنم. همه ستاره ای شده اند. من به این اسمان عادت ندارم سرما میخورم. هر شب هر شب پشت پنجره ماه را التماس میکردم و سیاهی دور از من بود و نور هم! ارزو و خیال و انچه و انکه من میطلبیدم. اما حالا همه اینجا ...دیوار ! دیوار حالا کاملا رفته است. اتاق چقدر لخت و برهنه بر جای مانده و من با ستارگان تنها مانده ام. تنهای تنها. عقربه عدد مرا زده است. تمام شدم تمام!

.......................

از این هذیان ها هیچ وقت اسوده نمیشم. سالهاست که با موسیقی و فیلم و کتاب در فراموشی سعی میکنم زندگی کنم. از وقتی یادم میاد ترس بوده و وحشت و هیولای وجود! به پیروی از سنت خود سانسوری جمله هایی را که به ذهنم میایند را خفه میکنم تا هرگز نوشته نشوند!

                                ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

بگذریم بهتره برم سراغ مسکن امشب " بعد از خواندن بسوزان"

برادران کوئن را که حتما اشنا هستید

 این فیلم هم فوق العاده بود. یک کمدی سیاه به تمام معنا هوشمند و ظریف و البته تلخ و گاهی ازار دهنده. جان ملکوویچ بازیگر بزرگی که واقعا دوستش دارم در نقش یک مامور نه چندان با ارزش سیا ظاهر شده که به دلیل زیاده روی در الکل و قرار دادن اطلاعات به دیگران! از سازمان اخراج میشود. سکانسی را که بهش گفتند اقا جون تو اخراجی و مالکوویچ بد فورم قاطی کرد و کلی اسلنگ بارشون کردرا خیلی دوست داشتم. چه جاها بوده که دلم میخواسته با بعضی مدیر ها و رییس ها همین جور رک و بی حاشیه حرف بزنم و نشده!

به هر حال! فیلم دو دنیای کاملا متفاوت را روبروی هم به صف میکشه  سیاست مدار ها و مردم عادی  - زنی که در یک باشگاه ورزشی کار میکنه و تنها هدفش بدست اوردن یک پول قلمبه است برای یک لیست بلند بالای جراحی زیبایی چون تصمیم گرفته که یک مرد درست و حسابی کله گنده به تور بزنه و از بازنده های بدبخت و مفلوک دوروبرش خلاص بشه و برای این منظور حتی حاضر میشه  مدارک سری کشورش را به سفارت روسیه بفروشه. همکارش حتما براتون جالبه. پسرک ناقص العقل و الکی خوشی که به این خانم کمک میکنه کسی نیست به جز براد پیت خودمون. باید براد را خودتون ببینید که باور کنید این نابغه بازیگری میتونه هر بار شما را شگفت زده بکنه و اینجا هم با شیطنت ها خل بازی ها و هیجانات شیرینش تمام فیلم را امضا کرده براد پیت...

بزارید ببینم دیگه کی بود اها جورج کلونی. چه کاریکاتوری شده خصوصا سکانسی که به براد شلیک میکنه. مجسمه ی حماقت و رذالت ! اگر از سینما سر در میاوردم مینوشتم که این سکانس بلوغ کارگردانی را نشون داده ولی من در این باره نظری ندارم! یک سکانس هم تو پارک گرفته بودند که کلونی فکر میکرد مامورای سیا دارند از هر طرف جاسوسیشو میکنند و وحشت میکرد و در میرفت که هم بازی جورج خوب در اومده بود و هم تدوین. خلاصه "بعد از خواندن بسوزان" را گیر بیارید و ازش لذت ببرید. هنوزم معتقدم سینما قوی ترین مسکن دردها و وحشت های انسان میتونه باشه. دوز این فیلم هم بالاست حد اقل نود دقه ای که پاش نشستین را با کوئن ها در هوش و حرکتشون شریک میشید و از روزمرگی و کسالت راحت!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 0:3  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

Revolutionary Road

امشب با "جاده انقلابی" اومدم. راستش میخواستم "هوانورد" اسکورسیزی را با خودم بیارم که تو موودش دیگه نبودم اصلا تنبل شدم شاید دپرشن باشه به هر حال دی کاپریو ازم دلگیر شده بود اساسی که تو نمیخوای از فیلم من بنویسی ستاره؟ میل هامم بهش برخورده جواب نمیده. این شد امشب اومدم با فیلم جدیدترش جاده انقلابی ولی تا ارسال را زدم همش پرید. ولی گفتم به خاطر روی گل لئو دوباره تایپ میکنم! تازه پوستر فیلم هم نشد اپلود کنم اخه خبر دارید لابد نایت پولی شده

خوب بریم سراغ فیلم که زحمتشو سام مندس از بچه های کهنه کار تئاتری کشیده و روی شخصیت پردازی های ناول ریچارد ییتس سنگ تموم گذاشته و امریکای دهه پنجاه را اورده مقابل دوربینش. سام مندس اگر یادتون باشه کارگردان "زیبای امریکایی" هست که تم همون فیلم را داره دنبال میکنه -به بن بست رسیدن رویای امریکایی - که در بیشتر نمایشنامه های البی هم دیده بودیم. یاد "چه کسی از ویرجینیا وولف میترسد؟" افتادم. اینجا هم خورده جنایت های زن و شوهری بود و لئوناردو دی کاپریو(فرانک) و کیت وینسلت(اپریل)زوج فیلم  ولی پارتنرهای تایتانیک عشق و عاشقی را تو کشتی جا گذاشتند و اینجا در این جاده ی انقلابی خوب تراشیده و سخت شدند انقدر که به همدیگه خیانت میکنند شاید به عنوان نوعی پالس عصبی و خستگی که کنترلش مشکل شده .

باید ببینید که درون ان خونه های خوشگل و راحت تو ان شهرک کارت پستالی که همه به همدیگه لبخند میزنند چقدر حسادت و عقده جمع شده. انقدر که اپریل فکر میکنه شاید مهاجرت به اروپا بتونه روح افسردش را دوباره زنده کنه. اپریلی که روزی سودای بازیگری داشته و حالا تو چهار دیواری شوهر و بچه هاش خودش را زندونی میبینه. ولی این رویا هم با پیشنهاد کاری مناسب برای فرانک رد میشه. فرانکی که به یک کارمند روتین تبدیل شده و گاهی هرز میپره و به هنگام اعترافات جسورانه اش همسرش را خیلی خونسرد پیدا میکنه. اپریل بر خلاف معنی شاداب اسمش دیگه فصلی از بهار و زایش  نیست بلکه مدام به قتل کودک درون رحمش فکر میکنه انگار که کودک نماینده فرانک و ناکامی های خودش باشه. دیگه حتی حسادتی به محبوبش نداره! برای لبخند هایی که بهش میزنه چه رنجی را باید تحمل بکنه!

درد زن و شوهر ها شاید زیاده طلبی و بلند پروازی بود ولی به هر حال هر چی که بود تکلیفم تا اخر با اپریل روشن نشد هم دوسش داشتم و هم ازش کفرم درمیومد.  زوج اصلی فیلم مندس نماینده همسایه ها و مستاجر های بعد از خودشون (نسل دهه پنجاه)بودند و به جز پسر دلال ملکی داستان که ظاهرا از بیماری روانی رنج میبرد و جسورانه ضعف هاشون را کشیده میکرد و به صورتشون  میزد عاقل دیگه ای ندیدم.

دارم به نسل خودمون فکر میکنم...بگذریم! 

امیدوارم لئو فکر نکنه که دارم تعارف میکنم ولی واقعا فیلمش ارزش چند بار دیدن را داره فقط باید به فضاهای پوچ و پر استیصال کمی عادت داشته باشید که اگر اهل رمان و داستان های مدرن هستید با این تم ها هم بلدید کیف کنید.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387ساعت 5:20  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

mamma mia

امشب اومدم تا درباره یک فیلم بنویسم فیلمی که تمام وجودتون را از رنگ و نور و اهنگ و در یک کلام شادی پر میکنه و حس میکنید که روحتون از تن جدا شده و داره فریاد میکشه و میرقصه اره با دیدن ماما میا کیف کردم. اگر هالیوودی هستین و پیرس برازنان بازیگر محبوبتون عجله کنید اگر هم مثل من عاشق شگفتی هایی هستید که مریل استریپ در تک تک فیلم هاش خلق میکنه دیگه اصلا فرصت را از دست ندید و راستی بازیگر اصلی و کم شناخته شده این فیم یک دختر بلوند فوق العاده خوشگله که من به اسم نمیشناسمش.

میدونید مامامیا موزیکال بود و برای من و خیلی ها نوستالجیک چون ترانه های گروه سوئدی abba را با خودش داشت. من با این اهنگ های ابا خاطره زیاد دارم اولین کاست خارجی که تو دبستان شنیدم و عاشقش شدم تا دوره دانشگاه که دیگه میفهمیدم دارن چی میخونند ولی سبکی و ازادی خاصی که تو هر ترانه منتقل میشد باعث میشد بدون اینکه بفهمم چی میگن غرقشون شم!

یک کوچولو از داستانش میگم ولی خودتون حتما برید دنبالش:

مريل استريپ، بازيگر ۵۹ ساله آمريکايی که تا کنون ۱۴ بار نامزد دريافت جايزه اسکار بوده و ۲ بار نيز در فيلم های کرامر عليه کرامر (۱۹۷۹) و انتخاب سوفی (۱۹۸۲) موفق به دريافت آن شده، در اين فيلم که کارگردان آن فليدا لويد است، نقش مادری را ايفا می کنه که به تنهايی دختر خود را بزرگ کرده است.

دختر او پيش از ازدواج خود می خواد بدونه پدرش کيه. او سه مرد را که به نظر يکی از آن ها می بايست پدرش باشند دعوت می کنه تا از اين راز آگاه شود. سه مردی که نقش آن ها را پيرس برازنان (جيمز باند سابق)، کالين فيرث (بازيگر فيلم شکسپير عاشق) و استلان اسکارزگارد (بازيگر نامی سوئدی) ايفا می کنند.

جزیره یونانی که ستینگ  ماما میاست به زیبایی بهشته و ادم های سر خوشش که در حال رقص و اواز های دست جمعی هستند ادم را از دنیای سرد و خاکستری سنگینی که احاطه اش کرده بیرون میکشند و به علاوه از نظر فرهنگی فیلم برای ما ایرانی ها میتونه خیلی شوکه کننده باشه و ممکنه در حالیکه با صدای بلند میخندید و مامانتون میگه چه خبرته از روی صندلی یا اون ور مبل بیفتید پایین!

بی خود نبوده که پرفروشترین فیلم بریتانیایی شده و زده رو دست تایتانیک و شوالیه سیاهپوش که کلی برای خودشون مردم کشوندند سینما.........

فکرشو بکنید یک روزی سینمای ما هم راه بیفته و یک دختر یونانی یا سوئدی برای دوستاش از یک غول پر فروش ایرانی بنویسه و بگه بازیگرش هم حامد کمیلیه که رکورد فروش هر فیلمی را تو دنیا میشکونه اوه مای گاد فکرشو بکن...

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم دی 1387ساعت 5:8  توسط ستاره قره باغ نزاد  | 

حامد کمیلی استعدادی نو برای سینمای ما


 «پسر آدم، دختر حوا» دومین تجربه کارگردانی رامبد جوان در سینما بعد از «اسپاگتی در هشت دقیقه» است که تهیه‌کننده فیلم آن را اثری بدون تاریخ مصرف، سالم و مفرح برای خانواده‌ها توصیف می‌کند. فیلم جدید جوان این روزها در پلاتو دفتر سبحان فیلم و اطراف خیابان ولیعصر در حال فیلمبرداری است. در لحظه ورود و مواجهه با این دکورها رنگامیزی، طراحی و واقعی بودن آنها به چشم می‌آید. گروه صحنه نمای بیرونی دفتر شخصیت‌های اصلی را که طبقه پنجم ساختمانی در سعادت‌آباد است، در بخشی از ساختمان بزرگ سبحان فیلم ساخته‌اند.
دیوار فضای بیرونی دکور با دو بنر از تصاویر تهران در نمای باز پوشیده شده که پسزمینه فیلم است و می‌توان تهران را در آنها دید. بخش داخلی دکور نیز شامل فضاهای متنوع و لوکس است. اتاق فرهود زندی (حامد کمیلی) و مینا بزرگمهر ( مهناز افشار، آشپزخانه منزل، فضای بیرونی دفتر، راهرو و حتی آسانسور در این دکور طراحی شده و ساخت آن 25 روز طول کشیده است.
جوان، فرج حیدری فیلمبردار و کمیلی در اتاق مشغول ضبط یکی از صحنه‌های فیلم هستند و در اتاق مجاور کیومرث ملک‌مطیعی در انتظار شروع بازی در سکانس بعد کتاب می‌خواند. کمیلی که با بازی در مجموعه‌های تلویزیونی به چهره‌ای محبوب تبدیل شده، در "پسر آدم، دختر حوا" اولین نقش کمدی خود را ایفا می‌کند.
جوان در صحبت با کمیلی درباره نوع حرکت او در این پلان و میمیک چهره‌اش توضیح می‌دهد. به نظر می‌آید جنس کمدی و طنز در این فیلم به جنس کمدی‌های جوان نزدیک است؛ یک کمدی پرتحرک با ریتم تند و مبتنی بر حرکت‌های فیزیکی و موقعیت‌های طنز. در این پلان قرار است کمیلی با تلفن صحبت ‌کند و دیالوگی کوتاه بگوید.
جوان پس از چند برداشت سراغ پلان بعد می‌رود. او از کمیلی می‌خواهد روی میمیک چهره‌اش کار کند و نشانه‌های شوکه شدن از اتفاقی که پیش آمده را در اجزای صورتش نشان بدهد. کمیلی موقع اجرای حرف‌های کارگردان خنده‌اش می‌گیرد و گروه فیلمبرداری را هم به خنده می‌اندازد. چهره دفرمه او حس طنز فضا را بیشتر می‌کند.
بهرز معاونیان صدابردار در فاصله دو پلان از گروه می‌خواهد ساکت باشند تا این سکوت را ضبط کند. درب ورودی پلاتو بسته می‌شود تا صدایی از بیرون مزاحم کار معاونیان نشود و... همه اعضای گروه چند دقیقه سکوت می‌کنند.
رامبد جوان پرانرژی‌ترین عضو گروه درباره علاقه به کارگردانی می‌گوید: همیشه کارگردانی برایم جذابتر از بازیگری بوده و روایت و قصه گفتن را بیشتر دوست دارم. البته گاهی دوست دارم قصه‌های دیگران را بشنوم اما همیشه وسوسه روایتگری برای دیگران را داشته‌ام. کارگردانی این فرصت را می‌دهد تا فضای ذهنی خود را شکل بدهی و دیگران را در این دنیا سهیم کنی.
او تأکید می‌کند که "پسر آدم، دختر حوا" با "اسپاگتی در هشت دقیقه" تفاوت دارد: این فیلم مانند کار قبلی‌ام فانتزی نیست و فضایی واقعی دارد. بافت قصه منسجم و جذاب است و در آن لحظه‌های کمدی وجود دارد. سعی کردم از طریق بازی‌ و شوخی لحظه‌های طنز را تقویت کنم و فیلمی مفرح و جذاب بسازم.
جوان در فیلم جدیدش نقش جوانی به نام ناصر را بازی می‌کند و در‌باره این شخصیت می‌گوید: قرار نبود در فیلم بازی کنم و گزینه‌های دیگر مطرح بود. اما در توافق با تهیه‌کننده به این نتیجه رسیدم که می‌توانم این نقش را بازی کنم که چندان عجیب و غریب نیست و یک شخصیت جذاب دارد.
او درباره انتخاب کمیلی می‌گوید: حامد جوانی بااستعداد، علاقمند و باانگیزه است و خیلی زود با این فضا هماهنگ شد. این نقش محکی خوب برای اوست و با این فیلم قابلیت‌های تازه این بازیگر دیده می‌شود. معمولاً در کارهایم از بازیگر حرفه‌ای استفاده می‌کنم، چون به توانایی آنها اعتقاد دارم.
جوان درباره نمایش فیلمش در جشنواره فجر می‌گوید: کیفیت فیلم برایم مهم است و دوست ندارم در عجله رسیدن به جشنواره لطمه ببیند. حضور در جشنواره ویترینی مناسب برای معرفی یک فیلم است و فضایی دوست‌داشتنی دارد. اما باید شرایط مناسب برای نمایش جشنواره‌ای فیلم‌ها وجود داشته باشد.
مهناز افشار بازیگر نقش مقابل کمیلی نیز به گروه ملحق می‌شود تا در صحنه‌هایی که در پلاتو فیلمبرداری می‌شود مقابل کمیلی بازی کند. افشار سابقه بازی در کمدی رمانتیک و پرفروش "آتش‌بس" را دارد و به نظر می‌رسد در این فیلم از فرصتی که دارد برای ایفای یک شخصیت دوست‌داشتنی دیگر استفاده کند.
به نظر می‌آید زوج کمیلی / افشار بتواند ترکیبی تازه برای جذب مخاطب باشد. شیلا خداداد نیز دیگر بازیگر فیلم است که گریم و پوششی متفاوت در "پسر آدم، دختر حوا" دارد و در اغلب سکانس‌ها همبازی رامبد جوان است.
سعید حاجی‌میری تهیه‌کننده فیلم سینمایی " پسر آدم، دختر حوا" درباره انتخاب جوان می‌گوید: جنس کمدی جوان را دوست دارم و احساس کردم نوع قصه و فضای فیلمنامه با نگاه و سلیقه او همخوانی دارد. کمدی‌ جوان شوخ و شنگ است، اما از دایره وقار و ادب خارج نمی‌شود... این برایم مهم است.
تهیه‌کننده "انعکاس" ادامه می‌دهد: در سال‌های فعالیتم در سینما گونه‌های مختلف را تجربه کرده‌ و دنبال سینمایی هستم که هم برای مخاطب جذاب باشد و هم دغدغه‌های فرهنگی‌ام را پاسخ بدهد. کمدی‌هایی که در این سال‌ها ساخته شده معمولاً سطح سلیقه و شعور مخاطب را پائین می‌آورند.
وی می‌افزاید: ما در این فیلم نه به قشر و حرفه‌ای خاص توهین کرده‌ایم، نه لهجه‌ای را به مسخره گرفته‌ایم و ... نه با شخصیت‌های کم‌هوش و ناقص‌الخلقه روبروییم. شخصیت‌های فیلم باهوش هستند و در واقع هوشمندی آنهاست که قصه را پیش می‌برد.
حاجی‌میری با اشاره به روند طولانی نگارش فیلمنامه "پسر آدم، دختر حوا" می‌گوید: از دو سال قبل روی فیلمنامه کار کردیم و به دنبال این بودم که تجربه‌ای تازه در گونه کمدی و با فیلم‌های این سال‌ها تفاوت داشته باشد. من با عشق در سینما فعالیت می‌کنم و از این که با صرف وقت و هزینه فیلم بسازم، لذت می‌برم.
این تهیه‌کننده درباره احتمال حضور "پسر آدم، دختر حوا" در جشنواره امسال می‌گوید: فکر نمی‌کنم با توجه به حجم کار بتوانیم فیلم را به جشنواره برسانیم. فیلم بهار آینده تدوین می‌شود و امکان دارد اگر زمانی مناسب برای نمایش آن وجود نداشته باشد تا جشنواره سال آینده صبر کنیم.
حاجی‌میری می‌افزاید: این فیلم تاریخ مصرف ندارد و اگر در شرایط مناسب روی پرده برود مخاطبان زیاد خواهد داشت. فیلم را برای خانواده‌ها ساخته‌ایم و امیدواریم این گروه که سال‌های اخیر از سینما فاصله گرفته به دیدن "پسر آدم، دختر حوا" بیایند چون فیلمی سالم و مفرح است.
گروه صحنه تغییراتی در وسایل صحنه داده و اتاق را برای ضبط سکانس بعد آماده می‌کنند. تعدادی از مبل‌ها جابجا شده و جای دوربین تغییر می‌کند. برای اینکه فضای پشت پنجره در تصاویر منعکس نشود چند دقیقه وقت صرف می‌شود تا پشت شیشه اتاق پوشانده شود. بالاخره با رضایت جوان و حیدری فیلمبرداری پلان بعد شروع می‌شود.
فرج حیدری فیلمبردار که جایگزین علیرضا زرین‌دست شده درباره حضور خود می‌گوید: جناب آقای زرین‌دست به دلیل گرفتاری نتوانستند کارشان را در این پروژه ادامه بدهند و من با اجازه و هماهنگی او کار را ادامه می‌دهم. این موضوع تعهدم را به این پروژه بیشتر می‌کند.
حیدری که در فاصله دو پلان زمانی محدود برای صحبت کردن دارد می‌گوید: همکاری با کارگردان‌های جوان را دوست دارم. ما باید به آنها اعتماد کنیم و این فرصت را بدهیم تا فکرهای تازه و ذهنیت‌های بکر وارد سینما شوند. همکاری عوامل حرفه‌ای با کارگردان‌های جوان می‌تواند مسیر موفقیت آنها را تسریع و در رگ‌های سینمای ایران خونی تازه جاری کند.
این فیلمبردار باسابقه با اشاره به فضای فیلم می‌افزاید: "پسر آدم، دختر حوا" یک کمدی پرتحرک و مفرح است. فیلم پر از پلان و حرکت است و میزانسن‌های متفاوت و در هر سکانس حرکت خاص دارد. جوان کارش را خوب بلد است و با شناخت و آگاهی سر صحنه می‌آید.
حیدری می‌گوید: قصه فیلم جذاب و عوامل آن حرفه‌ای هستند و انتظار می رود "پسر آدم، دختر حوا" سرگرم‌کننده و خوش‌ساخت شود. بخشی از کار در دکور فیلمبرداری می‌شود. این موضوع امتیازهایی دارد و دست فیلمبردار در چنین فضایی بازتر است تا حرکت مناسب هر سکانس را طراحی کند. اما اگر این دکور کمی بزرگتر بود امکان حرکت بیشتر بود.
رامبد جوان با فرج حیدری بخشی از پلاتو را بازدید می‌کند. آنها درباره جای دوربین در راهرو و آسانسور صحبت می‌کنند و طراحی ابتدایی حرکت‌های دوربین را انجام می‌دهند تا گروه برای ضبط سکانس بعد آماده شود. سکانسی که مقابل در ورودی دفتر مشترک فرهود و مینا فیلمبرداری می‌شود. دفتری که قصه دو وکیل جوان و لجبازی‌هایشان در آن اتفاق می‌افتد.
"پسر آدم، دختر حوا" دومین گام رامبد جوان در سینماست و می‌توان آن را یکی از امیدهای اکران سال آینده دانست. فیلمی مفرح، پر از لحظه‌های طنز، با پایانی عاشقانه...
"پسر آدم، دختر حوا" فیلمی کمدی اجتماعی است که به لجبازی‌های دو وکیل تازه‌کار می‌پردازد. فیلمنامه را محمدرضا احمدی و حاجی‌میری نوشته‌اند و حامد کمیلی، مهناز افشار، محسن قاضی‌مرادی، لیلا اوتادی و فرامرز صدیقی بازیگران آن هستند.
آزیتا موگویی مجری طرح و مدیر تولید، بهروز معاونیان صدابردار، آتوسا قلمفرسایی طراح صحنه و لباس، مهرداد میر‌کیانی طراح چهره‌پردازی و پوپک مظفری دستیار کارگردان و برنامه‌ریز فیلم هستند.



منبع خبر : مهر

+ نوشته شده در  جمعه بیستم دی 1387ساعت 4:25  توسط ستاره قره باغ نزاد  |